Ο Νίκολα πήγε από τις σκάλες...



Ο Μιχάλης Στεφάνου σας καλωσορίζει στο νέο Superbasket και εξηγεί πως ήρθε η αλματώδης εξέλιξη του Μιλουτίνοφ, ο οποίος έφτασε από την χλεύη να θεωρείται ογκόλιθος του Ολυμπιακού κι ένας εκ των κορυφαίων σέντερ στην Ευρωπη.
 
 
Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να θέλεις κάτι και να μην απλώνεις το χέρι να το πιάσεις. Ακόμη κι αν βρίσκεται πιο μακριά από όσο μπορείς να τεντωθείς, να πηδήξεις ή να σκαρφαλώσεις, πρέπει πρώτα να το διαπιστώσεις εξαντλώντας τα περιθώρια. Καμία συγκριση δεν μπορεί να υπάρξει μεταξύ του να χάνεις επειδή απέτυχες με το να χάνεις επειδή δεν προσπάθησες. Ως γνωστόν, αλλώστε -και για να προσγειωθούμε στον... πορτοκαλί πλανήτη- τα μόνα σουτ που αποκλείεται να μπουν είναι εκείνα που δεν επιχειρούνται καν...
 
Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ έφτασε πρόσφατα σε σημείο να ακούσει τους φίλους του Ολυμπιακού να τραγουδούν ρυθμικά το όνομά του. Το πίστευε άραγε όταν πρωτοπερνούσε τη πόρτα του φαληρικού γηπέδου πριν από 2,5 περίπου χρόνια; Είχε τολμήσει να το ονειρευτεί μέσα στη σεμνότητα που τον χαρακτηρίζει; Καλή ερώτηση για συνέντευξη, αλλά όχι και τόσο ουσιώδης. Διότι το σημαντικό είναι ότι το προκάλεσε. Το πέτυχε, το "πρόσταξε". Πώς; Προσπαθώντας όσο πάει...
 
Στον οσκαρικό του μονόλογο στο "Αρωμα Γυναίκας", ο Αλ Πατσίνο λέει μεταξύ άλλων: "Eχω βρεθεί σε πολλά σταυροδρόμια στη ζωή μου και πάντα ήξερα ποιο ήταν το σωστό μονοπάτι. Χωρίς εξαίρεση, ήξερα, μα ποτέ δεν το πήρα. Ξέρετε γιατί; Ηταν πάρα πολύ δύσκολο". Σε ανάλογο σταυροδρόμι βρεθηκε κι ο Νίκολα Μιλουτινοφ όταν πρωτοφόρεσε την φανέλα του Ολυμπιακού και οι περισσότεροι γελούσαμε μαζί του, αφού παρά τα προσόντα και το ταλέντο του στερούνταν βασικής κατάρτησης ώστε να σταθεί έστω στο υψηλό επίπεδο. Θα μπορούσε τότε να στρογγυλοκαθήσει πάνω στα παχιά λόγια που τον συνόδευαν όπως τόσα και τόσα παιδιά με πρωτογενές ταλένο, και να μην προβληματιστεί απο την σκληρή πραγματικότητα που είδε και άκουσε στον Ολυμπιακό. Θα μπορούσε να κάνει απλώς το αγροτικό του και εφόσον δεν θα πολυέπαιζε να συνεχίσει την πορεία του απο δω κι από κει. Μπασκετ όλο και κάπου θα έπαιζε, άλλωστε...
 
Ευτυχώς, ο Μιλουτίνοφ διάλεξε τον ανήφορο που του έδειξε ο Γιάννης Σφαιρόπουλος και το προπονητικό τιμ του Ολυμπιακού κι έτσι από πέρυσι τον Δεκέμβριο έχει ενταχθεί σε ένα ειδικό ατομικό πρόγραμμα προπονήσεων, που φέρει την υπογραφή της ασύγκριτης στην Ευρώπη ερυθρόλευκης τεχνογνωσίας. Γιατί τα πιο βαριά όπλα του Ολυμπιακού βρίσκονται βαθιά φυλαγμένα στα ενδότερα του ΣΕΦ. Εκεί όπου η πρόοδος βασιλεύει και οι καριέρες φτιάχνονται, εκεί απ' όπου κανείς δεν βγήκε χαμένος.
 
Ενα πρόγραμμα όμως, όσο καλό κι αν είναι δεν φτάνει, ούτε μπορεί να λειτουργήσει από μόνο του. Κι ο Σέρβος σέντερ το τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια εδώ και περίπου 11 μήνες. Μετά από την προπόνηση της ομάδας, παραμένει στο κανονικά στο γήπεδο, και προπονείται πολύ πιο εξειδικευμένα για την προσωπική του βελτίωση. Δεν φεύγει αν δεν τον... "διώξουν" οι προπονητές. Δουλεύει ακατάπαστα, ακούραστα και αδιαμαρτύρητα.
 
Κάπως έτσι, λοιπόν,  τα πέντε λεπτά έγιναν δέκα και τα δέκα είκοσι... Οι 3,5 πόντοι έγιναν 12,5 και το 50% ευστοχίας αγγίζει πλέον το 70%. Η άμυνά του έχει γίνει σημείο αναφοράς, το τρέξιμό του εντυπωσιακό για το ύψος του, όπως και η αντοχή του και το ρεπερτόριο του έχει φουσκώσει όπως το... κέικ στο φούρνο. Οι φετινές εμφανίσεις του Σέρβου, τον έχουν αναγάγει σε ογκόλιθο του Ολυμπιακού αλλά και σ' έναν εκ των κορυφαίων σέντερ της Ευρώπης, με τον ίδιο πάντως, να μην τολμα ακόμα να σηκώσει το χαμηλό του βλέμμα.Τίποτα, μα τίποτα στον αθλητισμό δεν έρχεται τυχαίο
 
Ως γνωστόν, άλλωστε, δεν υπάρχει ασανσέρ για την επιτυχία. Πρέπει να πας από τις σκάλες. Κι ο Νίκολα αυτό κάνει... 
 
ΥΓ. Το πιο σημαντικό; Ολη αυτή την προσπάθεια, ο Μιλουτίνοφ δεν την κάνει για να βελτιωθεί και να φύγει -άλλο αν αυτό συμβεί κάποια στιγμή-, αλλά γιατί θέλει να προσφέρει και να καθιερωθεί στον Ολυμπιακό. Εχει βρει μια δεύτερη οικογένεια στον Πειραία και πραγματικά νιώθει πολύ δεμένος με την ομάδα. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι όλο το καλοκαίρι αγωνιούσε και ρωτούσε αν θα του ανανεωσει ο Ολυμπιακός το συμβόλαιο, όχι αν θα τον φωναξει ο Πόποβιτς στους Σπερς. 
 
ΥΓ2. Το τελευταίο διάστημα δουλεύουν ανάλογα κι άλλοι παίκτες του Ολυμπιακού, έχοντας καταλάβει -έστω και με μικρή καθυστέρηση- ότι το ταλέντο χρειάζεται "πότισμα" με πολύ ιδρώτα για να... ανθίσει. Σιγά σιγά θα δούμε και τα αποτελέσματα.
 
ΥΓ3. Μια ομάδα φαίνεται από κάποιες πολύ σημαντικές λεπτομέρειες. Οπως για παράδειγμα την συμπεριφορά εκείνων που δεν παίζουν πολύ. Ο Γιώργος Μπόγρης αφησε γεμάτες χρονιές στην ACB για το βήμα στον Ολυμπιακό. Αφησε 25λεπτα στο παρκέ ως πρωταγωνιστής για 3λεπτα και 5λεπτα όταν τα ματς έχουν κριθεί. Κάποιες φορές δεν παίζει καθόλου. Αυτό, να ξέρετε, είναι το πιο δύσκολο πράγμα για ένα παίκτη, ειδικά όταν δεν είναι πια 20 χρονών. Κι όμως, εκείνος δουλεύει συνεχώς, στηρίζει με ενθουσιασμό τους συμπαίκτες του κι όποτε του δίνεται η ευκαιρία αγωνίζεται με σοβαρότητα και προσήλωση. 
 
ΥΓ4. Για την ιδιαιτερότητα του προσεχούς ντέρμπι θα τα πούμε από αύριο. 
 
ΥΓ5. Το πρώτο μπασκετικό σάιτ της Ελλάδας βάζει τέλος στη σιωπή του. Ανανεωμένο, ανεξάρτητο και εναλλακτικό, με σεβασμό στους αναγνώστες, στο άθλημα, αλλά και στα έντεκα χρόνια ιστορίας του στο διαδίκτυο, το Superbasket.gr επιστρέφει δυναμικά για να υπηρετήσει την αληθινή ενημέρωση. Καλώς... ξαναβρεθήκαμε!

Αναζήτηση