Πίτερς για Ολυμπιακό: «Η πιο σημαντική απόφαση της ζωής μου - Ήταν μια χαρά που δεν περιγράφεται με λόγια»
Για την τετραετία που πέρασε στον Ολυμπιακό και την απόφασή του να συνεχίσει την καριέρα του στην Αρμάνι Μιλάνο μίλησε ο Άλεκ Πίτερς.
Ο Αμερικανός φόργουορντ παραχώρησε συνέντευξη στο κανάλι της νέας του ομάδας και έκανε αναδρομή στην καριέρα του, αφιερώνοντας μεγάλο μέρος της στα χρόνια που πέρασε στον Πειραιά.
Ο Πίτερς χαρακτήρισε τη μετακίνησή του στον Ολυμπιακό ως την πιο σημαντική απόφαση της ζωής του, ενώ αναφέρθηκε και στην κατάκτηση της EuroLeague την περασμένη σεζόν, περιγράφοντας τα έντονα συναισθήματα που βίωσε έχοντας στο πλευρό του την οικογένειά του.
Παράλληλα, εξήγησε τους λόγους που τον οδήγησαν στην Αρμάνι Μιλάνο, τονίζοντας πως αναζητούσε μια διαφορετική πρόκληση και έναν σημαντικότερο ρόλο στο επόμενο βήμα της καριέρας του.
Μερικές από τις δηλώσεις του Πίτερς:
Για την απόφασή του να πάει στον Ολυμπιακό:
«Αυτά τα δύο χρόνια στην Μπασκόνια με προετοίμασαν να καταλάβω τι σημαίνει να είσαι βασικός παίκτης, θεμελιώδες στοιχείο της ομάδας. Ένιωθα ότι είχα βιώσει τα πάντα, σε σημείο να μπορώ να βγω στο γήπεδο και να παίξω σε οποιαδήποτε θέση. Και πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός εκείνη την εποχή έχτισε κάτι που, όπως είδαμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, διατηρεί σταθερά υψηλό επίπεδο. Μου άρεσε το στυλ παιχνιδιού, η φιλοσοφία, ο προπονητής, το σύστημα και όλα τα υπόλοιπα, η ατμόσφαιρα που δημιουργούνταν στον σύλλογο. Ήθελα να γίνω μέρος αυτού. Δεν είχα σκοπό να μείνω τέσσερα χρόνια· σκόπευα να μείνω ένα χρόνο και να δω πώς θα πήγαινε, αν μου άρεσε ο ρόλος ή όχι. Τελικά, αποδείχθηκε η πιο σημαντική απόφαση της ζωής μου, στο μπάσκετ, για την οικογένειά μου, για τα πάντα».
Για την κατάκτηση της EuroLeague με τον Ολυμπιακό:
«Όταν κέρδισα με την ΤΣΣΚΑ, ήμουν χαρούμενος και έβλεπα τους άλλους να ανοίγουν σαμπάνια και να αγκαλιάζουν τις οικογένειές τους, έβλεπα τα δάκρυα και όλα τα άλλα. Αλλά όταν κερδίσαμε πέρυσι, ήμουν εγώ εκεί, βρισκόμουν στο επίκεντρο της νίκης. Η μητέρα μου ήταν εκεί, η αδελφή μου ήταν εκεί, η σύζυγός μου ήταν εκεί, η κόρη μου ήταν εκεί. Ήταν μια ευφορική, συγκινητική στιγμή. Με συγκίνησε βαθιά και με άφησε άφωνο, ακριβώς όπως το είχα δει να συμβαίνει στη ΤΣΣΚΑ. Είναι μια χαρά που δεν μπορείς να περιγράψεις με λόγια. Και μετά ήρθε ο εορτασμός, και βρισκόμασταν στην Αθήνα, μια κατάσταση που δεν μπορεί να αναπαραχθεί. Ναι, ήταν ξεχωριστό: υπήρχαν παίκτες που είχαν δουλέψει τέσσερα ή πέντε χρόνια για να φτάσουν σε αυτόν τον στόχο και να το καταφέρουν στο Όκλαντ, από όλα τα μέρη, στην Αθήνα. Ήταν απίστευτο».
Για τη μεταγραφή του στην Αρμάνι Μιλάνο:
«Η άφιξή μου στο Μιλάνο ετοιμαζόταν εδώ και πολύ περισσότερο καιρό από ό,τι νομίζει ο κόσμος. Παρατήρησα πόσοι παίκτες που σέβομαι είχαν παίξει εδώ. Ο Κάιλ, για παράδειγμα, ο Ροντρίγκεζ, ο Μπράιαντ Ντάνστον, ένας πολύ καλός φίλος μου με τον οποίο έπαιξα στην Κωνσταντινούπολη. Οι παίκτες συχνά μιλάνε για άλλους συλλόγους, άλλες πόλεις, ποιος εξελίσσεται, τι κάνουν. Και όταν τους μιλούσα για το Μιλάνο ή όταν έπαιζα εναντίον του Μιλάνου, έβλεπα δυνατότητες.
Φανταζόμουν τον εαυτό μου να έρχεται εδώ, να εξελίσσεται και να πετυχαίνει. Είτε αφορούσε τον προπονητή, τον σύλλογο, την πόλη, υπήρχαν ορισμένες συνθήκες που, αφού έπαιξα εδώ για τόσα χρόνια, θεωρούσα ιδανικές. Μιλώντας με τον ατζέντη μου και με ένα συμβόλαιο που επρόκειτο να λήξει, αποφάσισα να εξερευνήσω κάτι διαφορετικό, έναν πιο σημαντικό ρόλο. Έτσι, κοίταξα γύρω μου, σαν να ήμουν πάνω σε χάρτη, και το Μιλάνο συνέχιζε να εμφανίζεται. Έτσι είπα: «Έλα, ας δούμε αν υπάρχει πιθανότητα ή όχι». Τελικά, αυτό το ενδιαφέρον αποδείχθηκε αμοιβαίο. Θέλουμε να βελτιωθούμε, να εξελιχθούμε μαζί».