Τρινκιέρι: «Παράλογο να πιστεύουμε ότι σε τρεις μήνες μπορούμε να καλύψουμε τη διαφορά από Ολυμπιακό – Παναθηναϊκό»
Για την σπουδαία νίκη επί της Παρτιζάν, για το αν μπορεί να μπει ανάμεσα στο δίπολο Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός, αλλά και για τους Νικ Καλάθη και Τσέντι Όσμαν, μίλησε ο Αντρέα Τρινκιέρι, μετά το φινάλε του εναρκτήριου αγώνα του τουρνουά «Π. Γιαννακόπουλος».
Αναλυτικά τα όσα δήλωσε ο προπονητής του ΠΑΟΚ:
“Για τον ΠΑΟΚ, αυτό είναι απλώς ένα παιχνίδι προετοιμασίας, το οποίο προσεγγίσαμε με τον σωστό τρόπο: με πραγματική αίσθηση του κατεπείγοντος και πραγματικό αίσθημα ευθύνης απέναντι στη φανέλα — εκείνη τη βαριά φανέλα που κουβαλάμε στους ώμους μας. Αλλάζει αυτό κάτι; Όχι, είναι άλλο ένα παιχνίδι που δεν θέλαμε να χάσουμε. Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να διορθώσω εγώ, καθώς και πολλά που πρέπει να διορθώσουν οι παίκτες μου”.
Για τον Καλάθη: “Νομίζω ότι έχουμε ακόμα κάποια πράγματα να βελτιώσουμε. Ο Καλάθης ήταν απογοητευτικός απόψε. Έχασε πέντε σουτ. Αύριο το πρωί στις επτά θα κάνει προπόνηση στα σουτ. Ξέρετε, την άσκηση Mikan; το μικρό χουκ με το δεξί χέρι και μετά με το αριστερό. Όμως, όταν φτάνουμε στην ασίστ, εκεί εμφανίζεται ο Θεός, ο μάγος”.
Για τον Όσμαν: “Δεν νομίζω ότι θα ήμουν καλός προπονητής αν μιλούσα μόνο για μεμονωμένους παίκτες. Λατρεύω να προπονώ την ομάδα μου. Λατρεύω όλα όσα κάνουν. Αποδέχομαι τις ατέλειές τους, τους αποδέχομαι όπως ακριβώς είναι. Η δουλειά μου είναι να τους κάνω καλύτερους. Γιατί να μην μιλήσουμε για τον Χουγκάζ, για παράδειγμα; Ήταν πολύ σημαντικός για την επίθεσή μας. Ένας Όσμαν είναι Όσμαν. Το χαμόγελό του είναι ό,τι καλύτερο έχουμε, εντάξει; Αλλά γιατί να μην μιλήσουμε και για το τελευταίο σουτ του πιο κοντού παίκτη στο γήπεδο, του Χάτζινς; Εκείνο το τελευταίο σουτ, τη στιγμή που ήμασταν χαμένοι… αστοχήσαμε, αλλά πήραμε επιθετικό ριμπάουντ, όχι αμυντικό. Πρόκειται για ομαδικό άθλημα και θα ήταν πολύ επιφανειακό να περιορίσουμε την εικόνα σε έναν μόνο παίκτη”.
Για το αν μπορεί ο ΠΑΟΚ να σπάσει το δίπολο Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός: “Όχι. Έχουμε την επιθυμία να το κάνουμε κάποια στιγμή, αλλά θα ήταν εντελώς παράλογο να πιστεύουμε ότι μέσα σε τρεις μήνες μπορούμε να καλύψουμε τη διαφορά από ομάδες που βρίσκονται στο επίπεδό τους εδώ και 20 ή 30 συνεχόμενα χρόνια. Πρώτα απ’ όλα, θέλουμε να ανταγωνιζόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό κάθε μέρα. Κάθε μέρα θέλουμε να ερχόμαστε στο γήπεδο και να γινόμαστε καλύτεροι. Θα μπορούσα να φανώ πολύ επιφανειακός τώρα και να πω: “Θέλουμε να τους ανταγωνιστούμε”. Όμως ο δρόμος είναι μακρύς. Πολύ μακρύς και είναι ανηφορικός. Δεν είναι εύκολο να μειωθεί αυτή η διαφορά. Πιστεύω ότι σε ορισμένες στιγμές απέναντι στην Παρτίζαν, όταν εκείνοι ανέβασαν την ένταση και τη σωματική επαφή στο παιχνίδι, εμείς υποχωρήσαμε σωματικά. Τι πιστεύετε ότι θα συνέβαινε αν παίζαμε απέναντι στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό; Αλλά έκανα λάθος. Δεν είναι καν φιλοδοξία. Είναι όνειρο. Και θέλω να κυνηγήσω τα όνειρά μου”.